Op vakantie met Miel&Ries in Nieuw Zeeland

IMG_20140214_043102
Je zou denken dat we al een aardig eindje in de goede richting zitten, maar we doen er toch drie dagen over om vanuit India Nieuw Zeeland te bereiken. We vertrekken ’s avonds vanuit Kochi naar Kuala Lumpur. Vanuit daar vliegen we door naar Perth, waar we op het vliegveld worden opgewacht door Petra (MongoliĆ« & China). Heel leuk om elkaar na zo’n lange tijd weer even te zien. We doen dus een speeddate met Peet, overnachten op de bankjes van het pittoreske Perth Airport en nemen de volgende ochtend onze derde vlucht naar Melbourne. Hier checken we in voor onze laatste vlucht naar Christchurch, maar niet voordat we hebben gekeken naar… vliegtickets naar Bali. Blijkbaar hadden we ook een ticket het land uit nodig. Soms zijn we zo lekker voorbereid. Uiteindelijk komen we na 3 nachten aan op onze tijdelijke eindbestemming; Christchurch. 12 uur tijdsverschil met thuis. We zijn aan het andere eind van de wereld. We zijn gewoon in Nieuw Zeeland!

Lees verder

Zijn we nog steeds in India?

wpid-IMG_20140316_080051.jpgEen maand lang reizen door het noorden van India heeft veel indruk gemaakt. Terugkijkend was het mooi en bijzonder om er zo lang te zijn. Niet dat je dat doorhebt als je er bent, maar nu missen we het. Althans, ik mis het vooral. Op een rare manier. Irene mist het iets minder. Begrijpelijk. Noord India heeft ons ook flink vermoeid. In Mumbai zijn we op. Geen zin meer om weer een nieuwe stad te ontdekken. Na drie weken trekken in Nepal is dit niet echt een land om lekker uit te rusten. Of toch?

Lees verder

Het India dat we verwacht hadden

IMG_5790

Deel 2 van Noord India. We laten de grote steden achter ons. Ietsje minder highlights, ietsje meer cultuur. Op zoek naar wat rust in India. Ja dat klinkt gek. We gaan van Jaipur naar Pushkar. Van 3 miljoen inwoners naar nog geen 20.000. Pushkar is een verademing. We zitten in een mooi guesthouse met een dakterras dat uitkijkt over de stad en de heuvels erachter. Het is schitterend. Overal springen apen van het ene dak naar het andere. In principe hebben we een hekel aan apen, maar zo heeft het wel wat. Tegen het eind van de middag zijn alle kinderen op de daken aan het vliegeren tot de zon onder gaat. Alice en Rachel kijken verbaasd naar Irene. “Irene, you’re smiling!?!”

Lees verder

Oh India…

wpid-IMG_20140125_150840.jpg

Oh India! Dit zeggen we tegenwoordig elke dag wel een paar keer. We zuchten even, halen onze schouders op en gaan weer verder. Dit is India. We zijn weer een maandje verder en hebben inmiddels in 10 stops een deel van Noord India doorkruist. Voor de notulen: Kajuraho >> Agra >> Delhi >> Jaipur >> Pushkar >> Jodhpur >> Jaisalmer >> Udaipur >> Bundi >> Mumbai. Nu zitten we op het strand in Goa en breek ik mijn hoofd over het maken van een samenhangend verhaal van India. Wat natuurlijk onmogelijk is, want India is alles behalve een samenhangend verhaal. Het is een land vol tegenstrijdigheden waar we na een maand nog steeds meer niet van snappen dan wel. Alles wat mensen zeggen over India is waar. Al die koeien. Al die mensen. Mannen vooral. Geen rust. Iedereen wil wat van je. Probeert je op te lichten. Het is vies. Arm. Heel arm. De enige dag vind je het fantastisch. Het andere moment heb je er een hekel aan. Het klopt allemaal. Oh India. Het verslag van Noord India komt in 2 delen. Vandaag deel 1.

Lees verder

Varanasi. Een eerste kennismaking met India.

wpid-IMG_20131223_144714.jpg

We gaan naar India. Een land met meer dan een miljard inwoners. Het land van cricket en Bollywood films. Het land van waanzinnige forten en paleizen. Het land van het lekkere eten. Waar je geheid een keer goed ziek van raakt (check!). Maar ook het land van de vervelende mannetjes, van afval en van heel veel armoede. We kijken ernaar uit. Een beetje angstig, dat wel. Iedereen die we spreken en door India heeft gereisd zegt hetzelfde; het ene moment vind je het geweldig, het andere moment ben je er helemaal klaar mee. We gaan het meemaken. We zijn wel wat gewend inmiddels.

Lees verder

Op hoogtestage in Nepal

wpid-IMG_4007.jpg

Laten we meteen maar met de deur in huis vallen; we hebben het gehaald! In 17 dagen leggen we te voet ruim 200 km af. Van Besisahar, via Thorung la Pass, naar Nayapul. Van 820 naar 5.416 meter hoogte en weer terug naar 1.070. Het is zwaar. Het is koud. Het is lang. Het is hoog. We stinken (ok, vooral ik stink). Maar het is misschien wel het mooiste wat we ooit gedaan hebben.

Lees verder