Van Zuid naar Noord in Nieuw-Zeeland

IMG_9342
De schoonfamilie heeft ons achter gelaten op het vliegveld van Christchurch. We staan er weer alleen voor. Alsof we weer opnieuw beginnen. We kennen het gevoel. Reizen is een aaneenschakeling van afscheid nemen en opnieuw beginnen. Er is altijd een kater, maar ook altijd nieuwe energie door alle nieuwe ervaringen, nieuwe vrienden en nieuwe inzichten. We willen nog een paar dingen doen op het Zuidereiland voordat we de oversteek maken. Eentje daarvan is het rijden van de Arthur’s Pass. Een prachtige weg door een vallei die uitkomt in een klein dorpje.

IMG_9272
IMG_9273
IMG_9287

Het is inderdaad een schitterende weg. Elke bocht is weer een foto momentje waard. We passeren voor ons het eerste bord dat ons waarschuwt voor overstekende kiwi’s. Nou zijn we al een tijdje in het land van de kiwi, maar een ding is wel zeker. De kans is 0,00001% dat je hier een kiwi tegenkomt. Maar de borden zijn leuk. We komen aan in Arthur’s Pass en zijn vergeten om in Christchurch fatsoenlijk boodschappen te doen. Er is 1 winkel in Arthur’s Pass. We kunnen ons nog net een zak brood veroorloven, dus dat wordt een gebakken eitje als avondeten. Het regent dat het giet in Arthur’s Pass. Als we ’s avonds onze tanden gaan poetsen kijken we uit op besneeuwde boomtoppen, niet ver boven ons. Het is kkkkoud! Snel de auto in onder ons zomerdekbedje. ’s Ochtends maken we een schitterende kleine wandeling naar een nog kleinere waterval en besluiten dan verder te rijden.

IMG_9252
IMG_20140501_140358
IMG_20140501_140148
IMG_9296
IMG_9302
IMG_20140501_140453

We rijden de Arthur’s Pass van Oost naar West om vervolgens rechtsomkeerts de Lewis Pass terug te nemen. Deze pas is ietsje minder mooi. Aan de kust vinden we een schitterende plek aan zee om te overnachten.

IMG_9367
IMG_9342
IMG_9354
IMG_9356

We willen afsluiten met een paar dagen zon en zee in de Marlborough Sounds. Dit is een schiereiland van het Zuidereiland waar het schijnbaar altijd zonnig is, behalve als wij er zijn. Als we na de langste slingerweg ooit misselijk aankomen op de camping verdwijnt de zon. En dat blijft twee dagen zo.

IMG_20140501_140737
IMG_20140501_140647

De dag erna moeten we de boot nemen naar het Noordereiland, maar die gaat al 2 dagen niet vanwege het slechte weer. Als wij aankomen bij de haven hebben we “mazzel”. Onze boot is de eerste die de oversteek weer aandurft. We vinden een plek op de boot met uitzicht op zee en de kotszakjes liggen al klaar. We zitten dichtbij de wc en dat hadden we beter niet kunnen doen. We zitten op een flatgebouw, maar de golven spatten uiteen tegen de ramen. Mensen zwalken af en aan over de schommelende boot om eventjes te kotsen. Irene is inmiddels bedekt met ijsblokjes om de misselijkheid te onderdrukken. Ik probeer te bloggen, maar besluit toch maar om drie uur lang naar de horizon te kijken. Uiteindelijk halen we Windy Wellington zonder ons kotszakje te hoeven gebruiken. 

In Wellington slapen we twee nachten bij hele verre familie van mij, maar iets minder verre familie van Sanne en Rosa. We worden zoals altijd in Nieuw Zeeland ontzettend gastvrij ontvangen en wisselen verhalen uit. Over onze reis, over Nieuw Zeeland en over hoe Schoonhoven vroeger was. De wereld is klein. Een zacht bed, warme douche en fris gewassen kleren zijn ook wel even lekker na een maandje kamperen. We wandelen door Wellington, kopen verjaardagskado’s voor mij en bezoeken het Te Papa museum. Na twee dagen nemen we weer afscheid en rijden door naar Tongariro. We hebben weer even een fysieke uitdaging nodig.

IMG_9405

Onderweg krijgt onze auto kuren. Hij was al niet fantastisch, maar het lijkt alsof hij heimwee heeft naar het Zuidereiland. De motor hapert als we omhoog rijden, raakt snel oververhit en de koelvloeistof verdwijnt als sneeuw voor de zon. Bij een garage onderweg gooien we er een flesje wondermiddel in en doen dan een gebedje. Tevergeefs. De quick fix fixt niks. De volgende dag ben ik jarig. Na een heerlijk ontbijt op bed rijden we naar de enige garage die open is in de buurt van Tongariro. Elke keer als de motor oververhit raakt stoppen we, kijken we een stukje film en vullen we de koelvloeistof bij met water. Zo zien we een hele film voor we bij de garage aankomen. Het is tegelijkertijd een autokerkhof vol mooie verroeste klassiekers. Ik vraag me af of dat een goed of slecht teken is. Na een uurtje testen is de conclusie dat de radiator verstopt is. Voor een vriendenprijsje mogen we een nieuwe radiator overnemen die hij net in een andere opknaptoyota heeft gestopt. We besluiten het maar te doen en te hopen dat ons huis op wielen het zo nog een maandje volhoudt. Over verkopen hebben we het maar niet.

photo3
IMG_20140501_141025

We doen de Tongariro Crossing, wat gek genoeg geen rondje blijkt te zijn als we al een tijdje aan het lopen zijn. Who knew?? Het verklaart wel de grote hoeveelheid shuttle busjes. Soms zijn we zo lekker voorbereid. We lopen langs Mount Doom omhoog en zien de fantastische emerald lakes. De stoom blaast om je oren en we wennen langzaam aan de zwaveldampen. Het is waanzinnig mooi. We besluiten om maar niet te gokken op een lift terug en maken halverwege rechtsomkeerts. Het mooiste hebben we in ieder geval gezien.

IMG_9546
IMG_9444
IMG_9455
IMG_9450
IMG_9463
IMG_9469
IMG_9495
IMG_9515
IMG_9537
IMG_9541
IMG_9543
IMG_9420

We vervolgen onze roadtrip naar Lake Taupo, waar we ons weer eens kunnen wassen. Absoluut geen straf. Ik zou mijn douche thuis er graag voor inruilen. De motor hapert nog steeds als we omhoog rijden, maar oververhitten doet hij niet meer. Wel heeft hij een nieuwe kuur. De automaat schakelt regelmatig niet meer door naar de vierde versnelling. Als ik iets te enthousiast door een klein riviertje rij doet hij helemaal niks meer. Twee minuten voor de camping. Na een tijdje klooien met de versnellingsbak krijgen we hem weer aan de praat. Vanaf nu vieren we elke dag dat we zonder nieuwe gebreken op een camping aankomen.

IMG_9564

We rijden door Rotorua, dat zich kenmerkt door de geur. Het ruikt hier namelijk naar rotte eieren, ook wel zwavel genoemd. Rot-Ei-Rua dus (bedankt Ries!). De aardkorst is hier heel dun, wat naast de rotte-ei-lucht ook voor veel mooie dingen zorgt; geisers, hotsprings en meer vreemde vulkanische verschijnselen. Daarvoor gaan we naar Wai-O-Tapu Wonderland. Een tikkeltje toeristisch, waardoor het niet echt natuurlijk aanvoelt, maar schijnbaar is het toch echt echt wat we zien. 

IMG_9596
IMG_9632
IMG_9642

We rijden langs de oostkust verder omhoog naar de Coromandels. Er waait een orkaan langs Nieuw Zeeland, waardoor we vanwege het slechte weer een paar dagen vastzitten op een te dure camping. We hebben een warme douche en we kunnen binnen koken, eten en spelletjes doen dus het is het waard. Als de lucht dreigt op te klaren rijden we naar Hot Water Beach en de Cathedral Cove. Op Hot Water Beach kun je met je schepje je eigen hotspring graven. Helaas is er door de orkaan niet echt sprake van laag water, dus kunnen we geen kuiltje graven. En we zijn natuurlijk ook geen Duitsers. Als we een even stilstaan voelen we wel onze voeten branden onder het zand. Cathedral Cove is een mooie opening in een rots wat twee stranden aan elkaar verbindt. Precies als wij er zijn is het eventjes mooi weer.

IMG_9769
IMG_9735

We rijden verder omhoog de Coromandels in. Onderweg volgen we een tip op van een oude pompbediende; New Chums beach. Schijnbaar een van de tien mooiste moeilijk bereikbare stranden ter wereld volgens de Lonely Planet. En het valt inderdaad niet tegen. We verstoren de rust van een naaktrecreant, maar er moet nou eenmaal gesport worden. De enige sport die we uitoefenen in Nieuw Zeeland is beachball, of planken, zoals wij het thuis vroeger noemden. En ja, ook daar kan je spierpijn van krijgen als je het goed doet. Voor we verder rijden beklimmen we nog een kleine berg voor een waanzinnig uitzicht over het strand. Genoeg gesport voor vandaag.

IMG_9830

We gaan naar het uiterste puntje van de Coromandels. Een schitterende weg langs de kust, waar naast ons verder niemand komt. De uitzichten zijn waanzinnig. We komen aan bij een camping en we parkeren op een prachtig plekje met zeezicht.

IMG_9876
IMG_9884
IMG_9888

De volgende dag doen we de Coromandel Walkway; een adembenemend mooie wandeling langs de kliffen. Na drie uur lopen komen we uit op een vrijwel lege camping aan Stony Bay. We nemen een frisse duik en chillen een paar uurtjes voor we teruglopen voor de zonsondergang. Gedurende de dag zien we in totaal vier andere mensen. Dit maakt Nieuw Zeeland zo onwijs gaaf. Er is gewoon niemand, waardoor je het gevoel hebt dat je de natuur voor jezelf hebt.

IMG_20140501_141605
IMG_9905
IMG_9921
IMG_9935

Na dit hoogtepunt rijden we door naar Auckland. Hier zien we Alice weer, met wie we een paar weken in India hebben rondgereisd. We pikken haar op op de universiteit waar ze werkt en doen met haar vrienden een korte tour door Auckland. We slapen bij haar thuis op de oprit en worden door haar vader getrakteerd op pizza en wijn. Na twee wijntjes is Irene al aardig dronken en waggelen we naar haar huis voor nog wat meer wijntjes. Alice heeft heel lief een paar dagen vrij genomen, waardoor we de volgende dag naar hun tweede huis op Waiheke kunnen gaan. Ja het leven is hier heel goed. Dit is een klein eiland, een uurtje met de ferry vanaf Auckland. We proeven wijn bij een van de vele wijngaarden op het eiland, chillen op een klein strandje, onderschatten op de fiets hoe heuvelachtig het eiland is, eten een Nederlandse oliebol op de lokale markt en koken echte Indiase curry als avondeten. Een topweekend! Helaas is het voor ons weer tijd om door te gaan, maar we komen over een week weer terug in Auckland om de auto te verkopen. Voor we doorrijden naar het Noorden behangen we elk hostel in Auckland met een poster van de beste campervan van Nieuw Zeeland. Op de foto ziet hij er geweldig uit. En nu maar hopen dat potentiële kopers ons niet horen wegrijden.

IMG_0042
IMG_0018 

We rijden naar de Bay of Islands, wat volgens velen het mooiste stukje Noordereiland moet zijn. Ons valt het wat tegen, maar misschien zijn we verwend. En dan hakt het erin. Zou je verzadigd kunnen zijn van al het reizen? Kun je zoveel moois gezien hebben dat je het niet meer kan waarderen? Dat niks je meer kan verbazen? We zijn op een van de mooiste plekjes ter wereld en we hebben het gevoel dat we het wel zo’n beetje gezien hebben. Is dat wat zoveel reizen met je doet? We zijn er allebei een beetje down van.

IMG_0112
IMG_0137
IMG_0135
IMG_0140

We zijn onderweg naar het Noordelijkste puntje van het Noordereiland, Cape Reinga. Onderweg stoppen we bij Ninety Mile beach, een strand waar je met de auto op mag. Hoe aantrekkelijk het ook is om een rijdend strandhuis te hebben, we besluiten de auto de marteling te besparen. We hebben nog een klein vleugje hoop om de auto te verkopen, ook al krijgen we nul reacties op de posters die we hebben opgehangen. Als we een stukje doorrijden komen we bij hoge zandduinen waar we kunnen sandboarden. Na een kwartiertje klimmen gaan we head first van de helling af op een bodyboard. Best tof! Aan het einde van de dag komen we aan in Cape Reinga; een mooie kleine vuurtoren op een klif. In 1642 voer Abel Tasman hier omheen met zijn kornuiten. En tot zover mijn historische kennis. 

IMG_0162
IMG_0189
IMG_0178
IMG_0244

Na een ochtendwandeling rijden we terug via de westkust die meer indruk maakt. De Hokianga harbour met zandduinen die de zee in lopen zijn waanzinnig. We rijden door Kauri forest en slapen bij de Kai Iwi lakes, waar we de hele camping voor onszelf hebben.

IMG_0295
IMG_0270
Wat zit je haar leuk.
IMG_0317
IMG_0332
IMG_0376

We maken de auto klaar voor verkoop en gaan dan op weg naar Auckland. Onze 20 posters hebben in totaal 1 reactie opgebracht. Samen met de reacties op onze online advertenties brengt dit de totaalscore op 2. Allebei lopen ze op niks uit. In Auckland vindt elke zondag de Ellerslie car fair plaats. Je betaalt 30 dollar voor een plekje op de parkeerplaats, waar vervolgens natuurlijk duizenden kopers op afkomen. Behalve deze zondag. Samen met een stuk of 100 andere backpackers staan we onze bolides op te poetsen, onzeker over ons verkooppraatje. We doen een snelle concurrentieanalyse en halen meteen maar een nieuw velletje om de prijs op te schrijven. Die kan alvast omlaag. Niet dat het iets uitmaakt, want er zijn geen backpackers die een camper willen kopen. Alleen maar dealers en die kijken toch niet naar de prijs. En ze hebben verstand van auto’s. Niet de ideale doelgroep voor onze niet al te perfecte camper.

photo2

Aan het eind van de dag hebben we twee aanbiedingen van dealers om de auto aan te verkopen. Het is iets, maar veel te weinig. Als de meeste mensen opruimen besluiten we toch maar even te blijven staan. We hebben toch niks te doen. En dan gebeurt het. Vanuit het niets komen er drie Tsjechen aangelopen. Een backpackend stelletje en een vriend. Binnen een kwartier hebben we de auto verkocht. Ze vragen niks. We vertellen nog wat we allemaal gerepareerd hebben. Ze knikken stilletjes. Een testrit van een minuut op de parkeerplaats volstaat. We verkopen de auto voor 2500 dollar. Een flink verlies door alle reparaties, maar nog steeds veel goedkoper dan wanneer we zouden hebben gehuurd. Het geld hebben ze nog niet, dus of we woensdag kunnen afspreken. Dit is voor ons perfect, want dan kunnen we nog een paar nachten in de auto slapen.

Vol ongeloof over de dag rijden we naar Raglan, een surfersplaatsje twee uur onder Auckland, voor een paar laatste dagen vakantie. Raglan is een heel relaxt dorpje met mooie stranden. We eten fish&chips en zitten voor de komende twee dagen vol. Voor de Maori’s is dit een tussendoortje.

IMG_0397

Op woendag rijden we terug naar Auckland. We hebben afgesproken bij het postkantoor. Ik ben bang dat ze nog een goede testrit willen doen, maar het is binnen een kwartiertje beklonken. We halen onze tassen uit de auto en trakteren onszelf op een kop koffie. We hoeven nog niet naar huis.

In het café bellen we Majid, een oude reismaat met wie we een boottocht hebben gemaakt van Panama naar Colombia drie jaar geleden. We volgen elkaar nog via Facebook en Instagram en hij heeft aangeboden dat we een paar dagen bij hem mogen logeren. Hij woont in een verbouwde garage en verhuurt de rest van zijn huis. Hij slaapt de komende dagen bij zijn ouders om de hoek en wij mogen in zijn huis, heel lief. Hij is taxichauffeur en kok van beroep, dus hij laat ons heel Auckland zien en we eten de hele dag door. Hij heeft nogal veel ingeslagen en volgens goed Iraans gebruik is het  beleefd om alles op te eten voor je weer vertrekt. We worden uitgenodigd bij zijn Iraanse familie voor een feestmaal. Had ik al gezegd dat ze hier nogal gastvrij zijn?

Twee dagen gaan we met Majid naar zijn sportschool. Het is de originele Les Mills sportschool en we doen een lesje Body Attack en Spinning. Na twee dagen kunnen we niet meer lopen van de spierpijn. We nemen Majid mee naar de Dutch Delight waar we eindelijk weer eens Nederlands eten; een patatje met, frikandel speciaal en een kroket. Ook kopen we drop, speculaas en stroopwafels voor zijn familie. De laatste avond nodigen we Alice en Majid uit bij de Mexicaan en hopen dat we in Nederland ooit een keer hetzelfde voor hun mogen doen. Dan is het tijd om te vertrekken. Onze vlucht is om 7 uur ’s ochtends, dus we willen op het vliegveld gaan slapen, maar Majid staat erop dat hij ons wegbrengt. ’s Nachts nemen we afscheid op het vliegveld. In het vliegtuig huilt Irene een beetje. Nu al heimwee naar Nieuw Zeeland. En we gaan weer terug naar Azië. Zouden we het niet allemaal al een keertje gezien hebben? Laten we het niet hopen.

photo4
photo1

12 thoughts on “Van Zuid naar Noord in Nieuw-Zeeland

  1. Ter geruststelling: ik geloof niet dat jullie blasé worden. De foto’s te mooi, de observaties te scherp, de indrukken te diep, de ontmoetingen te persoonlijk. Ik ben natuurlijk bevooroordeeld maar het maakt me gelukkig dat er mensen als jullie bestaan. Het maakt de wereld mooier. One Life. Live it.

  2. Weer een leuk verhaal met mooie foto’s. Ik merk gewoon dat ik, wanneer er weer een email binnen komt van jullie site, snel de link open en begin te lezen. Wat een reis maken jullie zeg. Echt super! Geniet nog van de verdere trip en wanneer is het lezen voor mij over eigenlijk? Ik heb voorbereiding nodig ;-) groet Maarteke

    • Wat superleuk om te horen!! Alhoewel ik natuurlijk geen letter tik ;). Binnenkort weten we de exacte datum. Let you know! Heel veel succes donderdag! Ik ga voor jullie duimen. Xx

  3. Je verhaal is, in ieder geval voor een deel, een feest van herkenning. Nieuw- Zeeland is niet alleen heel erg mooi, het is ook zo enorm divers. Je vindt er praktisch alles van zandvlakten tot bergen, van grasland tot jungle, van gletsjer tot vulkaan. Geweldig!

  4. Liefjes mooi verhaal weer en die foto’s, super blijven die!! En Thijs wat ben je blond trouwens!! :) geniet nog heel erg van Indonesië en kijk er naar uit om jullie weer terug te zien! X

    • Haha Alice dacht dat Thijs zijn haar geblondeerd had :). Helaas is zijn mooie blonde lok eraf. Kan niet wachten om jou te zien!!!

  5. Goedkope campings in Nieuw Zeeland

  6. Goedkope campings in Nieuw Zeeland

Laat een reactie achter op irenevanderhorst Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s