Op vakantie met de schoonfamilie in Nieuw Zeeland

IMG_20140403_205945

Met klamme handjes staan we in de middag weer op Christchurch Airport. Als je ruim een half jaar van huis bent is het best gek om opeens weer familie te zien. Maar als ze er dan zijn is het alsof je gisteren bent vertrokken. Ouderwets gezellig! Ze blijven maar 12 dagen dus we hebben geen tijd te verliezen. We halen onze gigantische camper op van het verhuurbedrijf en parkeren onze eigen auto aan de straat. Geen probleem hier. De komende 12 dagen reizen en slapen we gezellig met z’n allen in een camper. Zouden ze gaan merken dat we niet meer elke week onze kleren wassen? Dat we niet meer elke dag douchen? We hebben een vol programma, maar dat maakt elke dag tot een nieuw hoogtepunt.

Dag 1: Akaroa
Ik ben de meest ervaren linksrijder van het stel zonder jetlag dus ik mag meteen achter het stuur. Het is ff wennen in een camper. Kastjes dicht? Ja! Kling, daar gaan de flesjes bier over de grond. Oh nee, toch niet! Het voelt alsof je een vrachtwagen bestuurt over de kleine kronkelweggetjes. Na een paar uur slingeren komen we aan in schattig Akaroa. Volgens onze app mag je hier gratis op de boatramp staan. Een prachtige plek om te beginnen! Sorry jongens, geen douche. We worden overvallen met verlate sinterklaas- en verjaardagskadootjes en met het prachtige nieuws dat Irene d’r zus Astrid opnieuw zwanger is van hun derde. Mooi nieuws natuurlijk, maar goede kans dat we de feestdagen dit jaar weer ff skippen met dan inmiddels vijf krijsende koters. Even de financiën checken straks ;)

IMG_20140403_113516

Dag 2: Lake Tekapo & Lake Pukaki
Akaroa is een schiereiland net onder Christchurch. De omgeving van Akaroa is prachtig en als je over de heuvels rijdt heb je het gevoel dat je hier wel een week kan blijven. Maar we moeten door. Zo zal het de komende dagen altijd wel gaan. We zijn onderweg naar Mount Cook en komen langs de twee mooiste meren van Nieuw Zeeland; Lake Tekapo en Lake Pukaki. Het water van de meren is zo blauw dat het vloekt met de groene bomen die ernaast staan. Alsof er aan de overkant miljoenen smurfen in staan te pissen. Dat idee. We parkeren de camper op de camping aan de voet van Mount Cook. Uhh sorry jongens, nog steeds geen douche! Kan er even een raampje open anders?

IMG_20140305_020019
IMG_20140403_205837

Dag 3: Mount Cook en de Moeraki Boulders
In de ochtend maken we een mooie wandeling naar het meer aan de voet van Mount Cook. Zoals altijd in Nieuw Zeeland loop je op dit soort toeristische tracks over een prachtig aangelegde stijger. Stel je voor dat je over de stenen moet lopen en vieze schoenen krijgt. Het pad komt uit bij een prachtig bergmeer waar grote ijsblokken in drijven.

IMG_8315
IMG_8297
IMG_8352
IMG_20140403_205502

Als we terug rijden langs Lake Pukaki heeft iedereen wel zin in een frisse duik en schone oksels. Dat wordt dus even badderen in misschien wel het mooiste bad dat je kunt bedenken. Een ijsbad, dat dan weer wel.

IMG_20140305_020323

Na de lunch rijden we weer terug naar de kust op weg naar, volgens onze Rough Guide, een top 10 hoogtepunt van Nieuw Zeeland; de Moeraki Boulders. Grote ronde stenen die ruim 60 miljoen jaar geleden op de oceaanbodem zijn gevormd. We zijn verpest voor het leven. Kom hier nog maar eens overheen met je fjorden en gletsjers. Ja best leuk allemaal, maar het haalt het bij lange na niet bij de Moeraki Boulders.

IMG_8418
IMG_8415

Dag 4: Pinguïns en zeeleeuwen spotten
Door een boswachter zijn we gisterenavond laat naar de perfecte plek gewezen om pinguïns en zeeleeuwen te spotten; Kaitiki Point. Daar rijden we ’s ochtends vroeg even langs voor we aan onze lange weg naar de Milford Sound beginnen. Als enige komen we aan bij een mooie vuurtoren op de rand van een klif. We sluipen langs de dichtbegroeide bosjes om een glimp van een pinguïn op te vangen en ja hoor, daar staan er twee! Als we doorlopen staat er eentje ons op te wachten op het pad. Het is een yellow eyed pinguïn, schijnbaar een heel zeldzame soort. Je moet je even beseffen dat dit geen dierentuin is, maar dat deze beestjes daar gewoon echt leven. Ahh, mogen we er eentje meenemen?

IMG_8451

Als we even doorlopen ligt de hele klif vol bezaaid met zeeleeuwen, uitgeput van het jagen naar vis. Nieuwsgierig kijken ze je aan als je langs loopt. Heerlijk relaxt liggen ze in de zon of rollen ze door het water.

IMG_20140410_135627
IMG_20140410_135726
IMG_8508

Dag 5: Milford Sound en het onderwaterobservatorium.
De weg door de Milford Sound is waanzinnig mooi. We staan vroeg op om een boottocht te maken door een van de fjorden. We maken ons lichtelijk zorgen over het weer, maar het blijkt perfect. De mist trekt langzaam op en het zorgt voor schitterende plaatjes.

IMG_8703
IMG_20140305_020759
IMG_8554
IMG_8670
IMG_8662
IMG_8689

Op de terugweg stoppen we nog even bij het onderwaterobservatorium. Wij zijn de enigen van de boot die hier aan wal gaan. De rest gaat terug naar de haven. Blijkbaar moest je dit er van tevoren bijboeken en had Martin dat gedaan. Je gaat 10 meter de diepte in en staat dan in een rond aquarium waar je het echte onderwaterleven in de fjord kan zien. Er wordt hier niet gevoerd. Wie worden niet gevoerd? De vissen worden niet gevoerd. Welke vissen? Ja precies. Dat hadden ze beter wel kunnen doen. We zien een paar zeesterren, anemonen en zwart koraal (prijsvraag: welke kleur heeft zwart koraal?). Bijzonder interessant allemaal! Gisteren zagen ze hier nog een pinguïn langs zwemmen. Goed opletten dus. Ja, die kennen we. Safari-taal. Wij zien toch maar mooi de kleinste kwal ter wereld. Echt? Zwemt ie daar? Ja echt! Zie je hem? Niet echt. Ja klein is ie he. Bedankt Mart! Na de Moeraki Boulders komt dit toch ook wel erg hoog op het lijstje.

Dag 6: Kapot gaan rond Queenstown
Queenstown is het adrenaline centrum van Nieuw Zeeland. Bungeejumpen, parachutespringen, downhillen, jetboaten, etc. etc. Als je snel van je geld af wil of een beetje snel dood wil moet je hier een weekendje heen. Wij gaan mountainbiken. Ook hartstikke spannend. We kiezen de beginners track met drie medium heuveltjes. Het blijkt de route voor beginnende mountainbikers met tussen alle heuvels door 3 behoorlijk steile hellingen. We gaan kapot! Maar we mogen het niet laten merken want Lydi heeft duidelijk meer kilometers in de benen dan wij. Misschien was downhillen beter geweest. We kamperen op een klein veldje aan een meer. Geen douche, maar wel een heel meer voor onszelf. Veel leuker joh!

IMG_8732
IMG_8740
IMG_8748

Dag 7: Rijden langs mooie meren
Dag 7 is een reisdag, maar reisdagen in Nieuw Zeeland zijn zeker geen straf. We rijden van Queenstown naar de Fox en Franz Jozef gletsjers. Alweer een van de mooiste stukjes van Nieuw Zeeland. Het houdt hier echt niet op.

IMG_8773
IMG_8808
IMG_8845

Dag 8: Naar, op en boven de gletsjer
We overnachten, geheel legaal uiteraard, op een parkeerplaats vlakbij de Fox gletsjer. Martin gaat een dag de gletsjer beklimmen. Lydi gaat er zelfs met de helikopter op. En Astrid, Irene en ik doen de budget variant en maken een wandeling naar de Franz Jozef gletsjer. We moeten het toegeven. De foto’s van de anderen maken wel een klein tikkeltje jaloers.

DSCN0472
IMG_20140403_223155
IMG_20140403_223105
IMG_8922
IMG_20140403_221539
IMG_20140403_221046

Dag 9: Pancake rocks
Dag 9 is weer een reisdag van de koude gletsjers naar de warme kust. Onderweg komen we langs de Pancake Rocks. Rotsformaties die door sedimentatie/erosie/verwering (doorhalen wat niet van toepassing is) gevormd zijn tot grote stapels te hard gebakken pannenkoeken. Best een mooi gezicht.

IMG_9020
IMG_9013

Dag 10: Kajakken in Abel Tasman National Park
Iedereen is inmiddels weer hersteld van het mountainbike avontuur, dus kan er weer sportief gedaan worden. Dit keer gaan we diepzeekajakken. We krijgen eerst twee uur lang safety instructions, waardoor je daarna veilig de zee op kan. Bij mij werkt dit altijd averechts. Hoe langer de safety instructions, hoe minder veilig ik me voel. Bij de vraag “wie heeft er ervaring met kajakken?” steek ik blijkbaar als enige meteen mijn hand op. Mooi, dan mag jij in de eenpersoons. De tweepersoons slaan bijna nooit om, maar die van jou is wat minder stabiel. Geeft niks joh, ik heb ervaring. Op de Vlist.

Het is een mooi stukje varen. Niet mooier dan kanoën op de Vlist overigens. Anders. Lydi, Martin en ik kiezen de scenic route langs de baaitjes. Irene en Astrid kiezen voor de kortste route en gaan dwars over zee naar de punt waar we de hoek om gaan. Na een stukje peddelen knallen we de kant op voor een welverdiende appel. We steken over naar een eilandje waar we een zeehond tegenkomen die ons vanaf een rotsblok nieuwsgierig aankijkt. Dit zet de teller op 46 zeemeeuwen en 1 zeehond vandaag. Niet slecht. Het is inmiddels behoorlijk gaan waaien (volgens de safety instructions zou de wind juist gaan liggen) dus we besluiten maar terug te gaan. Surfend op de golven peddelen we terug. Ideaal, want we hoeven bijna niks te doen.

IMG_20140404_200826
IMG_20140404_201826

Dag 11: Een rustdag op het strand
De afgelopen dagen zijn voorbij gevlogen, dus we lassen even een rustdag in. Dat doen we op 1 van de 10 mooiste strandjes ter wereld, volgens een local. Het is een mooie baai en het is heerlijk om even uit te rusten. Beetje beachballen, beetje zwemmen, ijsje eten. Ik miste alleen de bevroren broodjes ei, maar verder was het echt een van der Horsten stranddag. ’s Avonds komen we aan in een vissersdorpje, beroemd om zijn groene mossel. Astrid, Martin en ik verkiezen de hamburger, maar Irene en Lydi smullen van de lokale delicatesse.

IMG_9065

We rijden verder naar de camping voor, jawel daar istie weer, een spelletje Yathzee. We worden opgeschrikt door een vreemd geluid van buiten. Martin en Astrid spotten een groot beest met een staart in de boom naast onze camper. De rest van de avond buigen we ons hoofd over wat het kan zijn. Een wasbeer? Een schorre kat? Een gigantische eekhoorn? Het blijkt een possum, de schattige beestjes die hier de gewassen opeten, maar die beter bekend staan onder de naam pizza possum. Rijden over Nieuw Zeelandse wegen betekent voornamelijk het ontwijken van dode possums die op de weg liggen.

Dag 12: Walvissen spotten
Alweer de laatste dag. Time flies! We vertrekken vroeg, want we gaan walvissen spotten. We rijden door de Marlborough streek en dat betekent wijnvelden waar je ook kijkt. Dit zorgt ervoor dat we om 10 uur ’s ochtends al aanbellen bij een wijnerij om wat wijnen te proeven. Ze zijn nog niet open, maar voor ons maken ze graag een uitzondering. Met de eerste spoelen we de tandpasta weg, maar daarna smaken ze stuk voor stuk heerlijk.

Opgelaten vervolgen we onze weg naar Kaikoura. We rijden langs de oostkust waar je naast de weg de zeeleeuwen op de rotsen kan zien zitten. Maar we gaan vandaag voor het grotere geweld. We hebben weer mazzel, want het weer is prachtig. Onze gids op de boot is een prachtige Maori kerel met een geweldige stem. Hij vertelt alles over de walvissen en het spotten. Lydi blijkt uitstekend verziend en spot voor ons de ene na de andere sperm whale. Wat een mooi moment als we de eerste zien. Maar een klein deel ligt boven water, maar dat is al enorm. Elke paar seconden blaast hij het water uit zijn neusgaten omhoog. En dan het grote moment. “One last breath. Here she goes. Get your camera’s ready in One. Two. Three.” De grijze massa glijdt door het water. Langzaam komt de staart omhoog en verdwijnt dan weer langzaam onder water. Wat een mooi moment.

IMG_20140404_203536
IMG_20140404_204158

We varen verder op zoek naar de volgende. Dolfijnen komen van ver door het water aangesprongen en zwemmen een tijdje met de boot mee. Dan zien we de tweede walvis. En daarna de derde. We liggen stil op zoek naar nog een walvis. We staan aan de rand van de boot en turen uit over zee. Dan, vanuit het niks komt als een onderzeeër vlak voor onze neus de vierde walvis omhoog en spuit het water de lucht in. Kippenvel! Tien minuten kijken we ademloos naar de grijze massa voor onze neus, nog steeds vol ongeloof dat dit hier rond zwemt. Dan zwaait hij weer af en varen we weer terug naar de kust. We worden aan de kust nog verrast door twee rondzwemmende Hector dolfijnen. Wat een geweldige afsluiter was dit!

IMG_20140411_135303
IMG_20140404_203241
IMG_9220

Dag 13: Het afscheid
Als je dan toch met je schoonfamilie op vakantie moet, doe het dan in Nieuw Zeeland. Het waren 12 fantastische dagen! Veel te vroeg staan we op het vliegveld. Niet omdat we te vroeg zijn, maar omdat ze veel te vroeg vliegen. Huilen. Dikke tranen. Knuffels. Beste. Schoonfamilie. Ever. Wij staan er weer alleen voor. We ruilen de camper weer in voor onze eigen auto. We gaan maar weer eens een nieuw plan maken. We hebben nog ff.

10 thoughts on “Op vakantie met de schoonfamilie in Nieuw Zeeland

  1. Fantastisch! Echt mooi dat jullie het zo fijn met z’n allen hebt gehad. Maar mag ik een vraag stellen? Natuurlijk, domme vragen bestaan immers niet. Fijn. Nou, dat Lydie het probeert, snap ik wel, die komt van de boerderij, maar Irene die groene mosselen eet! WATSKEBURT?

    • Haha kom maar op met allerlei verschillende soorten kazen, vis… Ik eet alles! Naja geit en yak laat ik liever staan maar ik denk toch niet dat ik dat voorgeschoteld krijg.

  2. Hoi Thijs en Irene , via Lydi heb ik de link gekregen om jullie verhalen te lezen van NieuwZeeland. Super mooie foto’s en enorm leuk geschreven verhaal. Wij moeten nog even wachten 1 1/2 jaar en dan gaan we ook deze ervaring op doen, nee geen wereldreis, maar 5 weken naar Nieuwzeeland. We zullen zeker jullie ervaring meenemen! Veel plezier nog de laatste weken Mees Hakkenberg (oud medewerker Talmaschool) en Marijke Logeman (collega van Lydi)

Laat een reactie achter op Marijke Logeman Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s