Zijn we nog steeds in India?

wpid-IMG_20140316_080051.jpgEen maand lang reizen door het noorden van India heeft veel indruk gemaakt. Terugkijkend was het mooi en bijzonder om er zo lang te zijn. Niet dat je dat doorhebt als je er bent, maar nu missen we het. Althans, ik mis het vooral. Op een rare manier. Irene mist het iets minder. Begrijpelijk. Noord India heeft ons ook flink vermoeid. In Mumbai zijn we op. Geen zin meer om weer een nieuwe stad te ontdekken. Na drie weken trekken in Nepal is dit niet echt een land om lekker uit te rusten. Of toch?

Goa
Vanuit Mumbai gaan we verder zuidwaarts naar Goa. De plek waar locals heen gaan om te feesten en vakantie te vieren. Veel toeristen ook, maar die moeten nu de kerstvakantie is afgelopen inmiddels wel weg zijn. We stappen in de zoveelste nachtbus. Dit keer vraagt het busmannetje dertig roepies de neus extra. “Goa state tax. Look. It says here on the paper.” Gek als je net 1500 hebt betaald voor je buskaartje, maar zoals altijd in India; let go, let go. In de middag komen we aan in loeiheet Agonda. Er is 1 weggetje langs het strand met daaraan vooral resorts. Niet luxe, maar alsnog te duur voor ons. Na twee uur zwerven langs het strand vinden we een betaalbaar plekje, achter een restaurant gerund door een Zweedse vrouw, die helaas veel weg heeft van een Russische. Maar lief is ze wel. Het strand is weids en rustig. Ik lieg maar amper als ik zeg dat er meer koeien op het strand lagen dan mensen. Echte koeien heb ik het dan over he.

wpid-66C54828-3D37-4BC1-A348-BD364B8E8331.jpg

De volgende dag ligt Irene vooral op het strand te slapen. Ik vraag aan wat jongens waar zij hun haar laten knippen, onderdruk een flauwe grap, en ga voor een 1 dollar haircut bij de lokale kapper. Na een kwartier roept ie “Wow! You look like a football player now brother!” Niks meer aan doen dan. Met een volgens mij (we zijn alweer een tijdje weg) volwaardige Pelle look sta ik opgewekt weer op uit de stoel. Als Irene het niks vindt ga ik morgen gewoon weer.

De komende dagen gaan, zoals altijd op het strand, veel te snel voorbij. We ontbijten met muesli, vers fruit, en bananenpannenkoeken, lunchen met een masala dosa en eten ’s avonds verse vis of de altijd heerlijke curry’s met naan. Wat een leven! Na een paar dagen huren we een scooter en gaan wat andere strandjes bekijken. Aan helmen doen ze hier niet en ze rijden aan de verkeerde kant van de weg, maar we overleven het. Na een kleine week zijn we weer opgeladen. We kunnen er zo nog een week achteraan plakken, maar Hampi schijnen we niet te moeten missen. De nachtbus in dus maar weer!

wpid-IMG_6483.jpg

wpid-IMG_6580.jpg

wpid-IMG_20140316_073322.jpg

Hampi
Zoals altijd parkeert de bus net iets te ver buiten de stad, zodat alle tuktuk drivers de kans hebben om wat bij te verdienen. De chauffeur schreeuwt nog om wat roepies omdat de backpacks in de laadruimte mee mochten, maar dat ontwijken we volleerd. Hampi wordt door een riviertje in tweeën gedeeld. We besluiten ‘aan de overkant’ een slaapplek te zoeken. Dit deel staat ook wel bekend als Hippie Island. En we snappen waarom. We hebben wat moeite om de aansluiting te vinden met de yogamensjes. Iedereen loopt in de typisch Indiase kledij waar je gek genoeg geen Indiër in ziet lopen. Wij lopen in dezelfde kleren als waar we al een half jaar in lopen. En de twee jaar daarvoor ook. Ook best hippie.

Geen idee hoe, maar we belanden op de meest shabby plek die je kunt bedenken. Vol hippies uiteraard. Een keihard en te klein bed met kapotte klamboe met achter een muurtje een stinkende wc met douche erboven. Het kost ook niks, dus besluiten we dat we het wel twee nachten volhouden. Je zou verwachten dat, hoe langer je reist, hoe sneller je genoegen neemt met weinig. Voor ons is het precies andersom. Hoe langer we reizen, hoe meer we op zoek gaan naar iets meer comfort (geen luxe, gewoon comfort).

We huren fietsen om de omgeving te verkennen. Het is schitterend hier. Veel rijstvelden met palmbomen ertussen. Kenmerkend zijn de grote ronde stenen die hier de heuvels vormen. We rijden door dorpjes en langs tempels. We komen aan in een dorpje waar schoolkinderen aan het volleyballen zijn. Alleen de jongens. De meisjes maken ernaast een toets, zittend op de grond. Uiteraard vragen we of we mee mogen doen, maar we moeten wachten, want ze spelen om geld. Na een half uurtje mag ik een paar setupjes geven, maar dan willen ze echt weer verder met de wedstrijd. Alsof je als laatste wordt gekozen met gym. Denk ik. We rijden terug naar de Monkey Temple voor de zonsondergang. Eenmaal boven worden we inderdaad belaagd door apen, niet onze favoriete dieren op reis. Maar het uitzicht is prachtig.

wpid-IMG_20140316_060010.jpg

wpid-IMG_6897.jpg

wpid-IMG_6751.jpg

wpid-IMG_6700.jpg wpid-IMG_20140316_054737.jpg wpid-IMG_20140316_055509.jpg wpid-IMG_6745.jpg wpid-IMG_6729.jpg

De tweede dag doen we de andere kant van Hampi wat vooral bestaat uit oude tempelcomplexen en ruïnes. Stenen kijken. We lunchen bij een klein eettentje langs de weg. Of eigenlijk is het een open keuken met een paar stoelen. Er zitten al wat hippies en een baba; een oude heilige. De baba zorgt goed voor ons. Vooral voor Irene. Als Irene zegt dat ze juf is kan ze helemaal niet meer stuk. Hij vraagt om de minuut aan de vrouw die kookt of ons eten al klaar is. Daarna loopt hij met Irene mee naar de buren om een banana lassi te bestellen. In het Noorden hadden we ons zorgen gemaakt of we hem nu moesten betalen, maar hij is zo lief en oprecht dat we daar hier niet eens bij stilstaan. Zijn we nog wel in India?

wpid-IMG_20140316_062056.jpg

wpid-FE42BF82-F122-4BE2-96D4-8CE436B56007.jpg

Goa
Na drie dagen Hampi pakken we weer een nachtbus terug naar Goa. We besluiten dit keer naar een ander strand een paar km naast Agonda te gaan. We komen midden in de nacht aan en lopen naar het strand. Daar zitten we dan tot het licht wordt. We vinden een prima hutje en doen weer twee dagen heel weinig. Aan het eind van de middag komt de eigenaar van de tent naar ons toe. “You wanted to go dolphin spotting? My friend is leaving now. You can go with him!” Prima! We stappen de boot op met een ander stel met kinderen. “Hi! You’re going on the fishing trip too?” Uuhh nee, wij gingen dolfijnen spotten, maar misschien dat we dat combineren? We varen welgeteld 1 minuut en gaan dan voor anker om te vissen. “Uhmm captain, are we going to see some dolphins here?” “Dolphins? No, no dolphins now. Only in the morning brother!” Zitten we dan. Nog zeker een uur, totdat de kinderen het vissen gelukkig ook zat worden. Terug aan wal zeg ik maar gekscherend tegen de eigenaar dat de trip amaaazing was. Hij zal zelf ook wel snappen dat we hier niet voor gaan betalen. Als we ’s avonds weg willen gaan probeert hij ons nog even geld af te troggelen. Of we even willen aftikken voor de dolphin trip. Een jongen die er werkt en mee was op de boot en liegt glashard en lachend dat hij toch echt een dolfijn heeft gezien. We peren hem maar. We zijn blijkbaar nog steeds in India.

Alleppey

Van Goa gaan we naar Alleppey. Dit is de plek waar je met een woonboot door de backwaters kan varen en daar dus ook op kan slapen. Irene is jarig dus we pakken uit. We zitten op het zonnedek en zien het leven langs het water langs ons heen glijden. Vrouwen wassen hun kleren in de rivier. Mannen vissen of plukken kokosnoten. Kinderen gaan naar school en varen over met de lokale pont; een oude man in een kano. Het is genieten. We hebben een kok aan boord die heerlijk eten op tafel zet. En het is feest, dus is er taart!

wpid-IMG_7071.jpg
wpid-IMG_20140316_075047.jpg
wpid-IMG_7177.jpg
wpid-IMG_7275.jpg
wpid-IMG_7358.jpg

wpid-IMG_7391.jpg

wpid-IMG_7413.jpg

De dag erna gaan we met de bus naar een strandje verderop. Iedereen lacht en is vrolijk. Mensen laten elkaar bij de bus eerst uitstappen. Een vreemde gewaarwording in India. We lopen het strand op en er komt een oude visserman op ons afrennen. Hij heeft een prachtige tulband om en in z’n hand houdt hij een aardig grote slang. “Look! A big snake! Quick, take a picture.” Het is een schitterend gezicht, maar we willen niet achteraf betalen voor weer een toeristendingetje dus we slaan vriendelijk af. Dan gooit hij de slang in zee en loopt terug. We staan er verbouwereerd bij te kijken. “We zijn nog wel in India toch?” vraag ik aan Irene. “Ja, maar durf jij hier nog te zwemmen?”

wpid-IMG_7463.jpg

Varkala

Vanuit Alleppey nemen we de trein naar onze volgende bestemming in Zuid India; Varkala. We zitten in de coupe met een grote familie. We krijgen eten aangeboden. De oude vrouw tegenover me zit continu naar m’n benen en armen te kijken. Daar heb ik vaker last van in Azië. Blijkbaar zijn blonde beenharen nogal vreemd. Meer dan eens heb ik een jongen over mijn benen moeten laten aaien, maar deze vrouw durft het niet te vragen. Op een gegeven moment valt er iets en voel ik heel snel een hand langs mijn been gaan. De vrouw blijft me vervolgens gewoon aankijken. Beetje awkward.

wpid-IMG_7498.jpg

Varkala is leuk! Het ligt langs een steile klif met daaronder een strand. Het is een lang slingerpad vol leuke restaurantjes. Een goede afsluiter, want de Indiase keuken gaan we heel erg missen. Als je een stuk doorloopt langs het toeristenstrand kom je op een prachtige verlaten strand waar we onze tijd doorbrengen. Als we uitkijken over zee zien we plotseling een paar dolfijnen voorbij zwemmen. Wat ongelooflijk gaaf! Hebben we ze toch nog gezien. Gratis.

Overigens is op het strand liggen in India ook een belevenis. Alle jongens uit de buurt komen hier op af om ongegeneerd blote vrouwen te kijken. In groepjes lopen ze, hand in hand uiteraard, heen en weer over het strand. Vaak met hun mobiel voor hun neus. Even een nieuwe digitale vriendin scoren. Het past ook totaal niet in de cultuur om hier als vrouw in je bikini op het strand te liggen, dus je kunt het ze moeilijk kwalijk nemen.

wpid-IMG_7537.jpg

wpid-IMG_20140316_075743.jpg

wpid-IMG_7616.jpg

wpid-IMG_20140316_080051.jpgwpid-IMG_7686.jpg

wpid-IMG_7879.jpg

We touren een dagje met een scooter over het eiland. Onderweg stoppen we bij een grote groep vissers die een net aan het binnenhalen zijn. Behulpzaam als ik ben help ik ook een handje mee. Als na een half uur het net op het strand ligt is de totale vangst 3 vissen. Grote vissen, dat wel, maar net niet genoeg om twintig vissers van te onderhouden denk ik. Het aanbod om de vis zelf te kopen slaan we af. We rijden verder door en worden overal toe gelachen en begroet. Hier komen vast niet veel toeristen. Bij een klein winkeltje langs de weg kopen we 2 flesjes Sprite, 1 fles water, 2 bananen, 2 pakken koekjes en nog wat zuurtjes. Even afrekenen: 96 rupies (1,10 euro). Zo houden we het nog wel even vol, maar we moeten door. Het zit erop. Vanuit Varkala nemen we de trein naar Kochi. En hier eindigt ons India avontuur. Op naar een nieuw hoofdstuk. Op naar de beschaving. Op naar Nieuw Zeeland.

wpid-IMG_7715.jpg

wpid-IMG_7792.jpg

wpid-IMG_7807.jpg

wpid-IMG_7766.jpg

wpid-IMG_7781.jpg

Oja.. had ik al gezegd dat ze hier aan yoga doen?

wpid-IMG_6967.jpg

13 thoughts on “Zijn we nog steeds in India?

  1. Leuk verhaal weer! India klinkt als een gekkenhuis met goede en slechte momenten. Supertof wat jullie daar weer allemaal meegemaakt hebben. Geniet van nieuw Zeeland! Ben heel benieuwd naar de nieuwe avonturen, kan ik ook gelijk notities maken voor mijn NZ trip ;) Xxx

  2. Dat je nog eens zou terugverlangen naar India! Haastrecht snap ik nog maar India? Blij weer eens een uitgebreid verhaal van jullie te lezen. Zo neem je ons toch een beetje mee op reis. Ben ook erg benieuwd naar de cultuurshock die er in NZ moet zijn geweest. Kortom: schrijf, vertel, neem ons mee de wereld rond! Maar vooral: beleef met volle teugen.

    • Ja gek he! Haastrecht trekt ook wel heel erg hoor moet ik zeggen. De cultuurschok was er zeker, zie nieuwe blog :) de rest komt er snel achteraan hopelijk

  3. die foto met die vrouw met een grashoofd heeft vast geen hooikoorts :-)
    en Thijs die 6e foto van onderen wat is dat dan op precies die rij vrouwen met een groen blad met wat bananen en rode rozenblaadjes of zoiets en pannen erbij, wat doen die eigenlijk? en nu bungee jumpen in New Zeeland!
    beleefse, Henk

  4. Wat een briljante afsluitende foto!
    NZ zal wel even wennen zijn maar het is er mooi. Tip: Tongariro crossing op het noordereiland is een must-do! Franz Josef glacier (full day) op het zuidereiland is ook heel mooi. Have fun!

Laat een berichtje achter

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s