Oh India…

wpid-IMG_20140125_150840.jpg

Oh India! Dit zeggen we tegenwoordig elke dag wel een paar keer. We zuchten even, halen onze schouders op en gaan weer verder. Dit is India. We zijn weer een maandje verder en hebben inmiddels in 10 stops een deel van Noord India doorkruist. Voor de notulen: Kajuraho >> Agra >> Delhi >> Jaipur >> Pushkar >> Jodhpur >> Jaisalmer >> Udaipur >> Bundi >> Mumbai. Nu zitten we op het strand in Goa en breek ik mijn hoofd over het maken van een samenhangend verhaal van India. Wat natuurlijk onmogelijk is, want India is alles behalve een samenhangend verhaal. Het is een land vol tegenstrijdigheden waar we na een maand nog steeds meer niet van snappen dan wel. Alles wat mensen zeggen over India is waar. Al die koeien. Al die mensen. Mannen vooral. Geen rust. Iedereen wil wat van je. Probeert je op te lichten. Het is vies. Arm. Heel arm. De enige dag vind je het fantastisch. Het andere moment heb je er een hekel aan. Het klopt allemaal. Oh India. Het verslag van Noord India komt in 2 delen. Vandaag deel 1.

Kajuraho
De stad van de Kamasutra tempels. Hier wippen we natuurlijk even langs (gheghe). Als je tempelmoe bent is dit een goede remedie. Tempels volgehamerd met erotische beelden; het is weer eens wat anders. Trio’s, orgies, een man en een paard, iets op een olifant; het wordt behoorlijk expliciet. Hier is opeens maar weinig heilig. Of was, want de tempels zijn al ca. 1000(!!) jaar oud. Je vraagt je af hoe ze zichzelf in bepaalde houdingen hebben gewrongen. Maar als je goed kijkt zie je dat ze het vroeger niet zo nauw namen met de verhoudingen. Ja, zo kan ik het ook.

wpid-IMG_5132.jpg wpid-IMG_5105.jpg wpid-IMG_5093.jpg

Irene is ziek, maar ik loop nog wel even naar oud Kajuraho. Dit is een leuk dorpje, waar de meeste mensen weer oprecht aardig zijn. Een meisje heeft kuikens in rare kleuren waar ze mee speelt. Ik doe mee met een potje cricket. Ik raak geen bal, ken de regels niet, maar weet wel een paaltje om te gooien. Ik ben op mijn hoogtepunt gestopt.

wpid-IMG_5143.jpg wpid-IMG_20140125_151308.jpg

Agra
Over Agra valt weinig te vertellen. De Taj Mahal staat er en daarom moet je er heen. Maar wat een ongelooflijk mooi ding. Gemaakt uit liefde en dat kun je zien. Het is van een simpele schoonheid. Perfect tot in elk detail. Je raakt er niet op uitgekeken. Hier komen we weer een echt India-dingetje tegen. Locals betalen 20 rupees (24 cent) voor een toegangskaartje, toeristen 750 (9 euro). Let go, let go. Ook onze kerstmutsen mogen niet mee naar binnen. En dat op eerste kerstdag. Alle andere vormen van hoofdbedekking zijn geen probleem, maar kerstmutsen, daar wordt blijkbaar een grens getrokken. Let go, let go. Oh India…

wpid-IMG_20140125_151220.jpg wpid-IMG_5220.jpg wpid-IMG_20140125_150929.jpg wpid-IMG_5342.jpg wpid-IMG_20140125_151118.jpg

We “vieren” hier dus kerst. Best een heel bijzondere kerst, want op eerste kerstdag wordt ons nichtje Lynn geboren. Raar om nu zo ver weg te zijn. We zijn inmiddels met z’n vieren, want we reizen samen met Rachel (UK) en Alice (Nieuw Zeeland) door Noord India. Dit maakt het nog een beetje gezellig, want Irene ligt met flinke buikgriep op bed. Op eerste kerstdag eet ze toast met scrambled eggs. Een kerstontbijt, -lunch en -diner in een. Ook dat is weer eens wat anders. Ik hou het bij een curry met naan. Vrolijk kerstfeest!

wpid-IMG_5401.jpg

Op tweede kerstdag blijft Irene op bed. Gelukkig is er een Disneyfilm marathon op tv, dus ze vermaakt zich wel. Ik ga met de meiden op stap naar Fatehpur Sikri; een dorpje een uurtje buiten Agra met een fort en een paleis. Het valt weer een beetje tegen. De toegangspoort is imposant, maar van binnen valt het tegen. We worden weer belaagd door mannetjes die ECHT niks willen verkopen en die ons gewoon gratis een rondleiding willen geven door het fort. Zo gaat dat hier. Echt! Na twintig keer “no, thanks” druipen ze dan eindelijk een keertje af. “You come look at my shop then sir?” “No thanks”.

wpid-IMG_5464.jpg wpid-IMG_5421.jpg

Delhi
Delhi, de hoofdstad van India, willen we eigenlijk zo snel mogelijk achter de rug hebben. Druk, vies, arm, dat is wat we ervan verwachten. In de trein naar Delhi zien we zoveel mensen langs het spoor wonen in tenten, als ze die al hebben. Ze hurken neer langs het spoor om te poepen als de volle trein in een slakkengangetje voorbij rijdt. Schaamte kennen ze hier al lang niet meer. We komen in het rijke deel van New Delhi terecht en verbazen ons over de rust en de rijkdom. In Delhi eten we pasta tussen de rich kids, die hun autosleutels op tafel leggen en de helft van hun 5 euro (uhmm ja, dat is dus heel duur hier) kostende pasta laten staan. Buiten rijden de BMW’s en Audi’s je voor de sokken. We zijn even in shock. Zo hadden we India nog niet gezien. Als we naar het oude Delhi gaan zien we (gelukkig) weer het Delhi wat we verwacht hadden.

wpid-IMG_20140125_150623.jpg wpid-IMG_20140125_150703.jpg wpid-IMG_5549.jpg

In Delhi hebben we een waslijst aan bezienswaardigheden die we volgens de reisgidsen moeten gaan zien. In het hostel zien we Sam; een Australiër die we in Varanasi tegen zijn gekomen. Hij vertelt ons dat het Rode Fort en de moskee nogal tegenvallen. Lekker dan. Deze staan volgens de reisgidsen op 1 en 2. We besluiten wel een kijkje te gaan nemen, maar gaan niet naar binnen. Dit scheelt weer wat entrance fees. We bezoeken nog wel wat andere tempels en tombes en die zijn echt best mooi, maar de tempelmoeheid begint toe te slaan.

wpid-IMG_5485.jpg wpid-IMG_5507.jpg wpid-IMG_20140125_150740.jpg wpid-IMG_5616.jpg wpid-IMG_20140125_150530.jpg

Jaipur
In Jaipur hebben we weer zo’n waslijst aan forten, paleizen en andere gebouwen die we voor ons gevoel gezien moeten hebben. Maar waarom eigenlijk? Het interesseert ons niet zoveel meer. We doen een snel ochtendje paleizen en gaan dan wat leuks doen. Naar een Bollywood film in de Raj Mandir, een beroemde Bollywood bioscoop in India. Bij elke slowmotion wordt geklapt en gejoeld. Een tuctuc die door een muur heen vliegt, een motor die verandert in een jetski, een vrouw die een striptease Bollywood dans uitvoert. De Indiërs gaan uit hun dak!

wpid-IMG_20140125_150452.jpg wpid-IMG_5700.jpg

In de bios hebben we weer een klassiek India-momentje. We bestellen cola en popcorn voor 200 rupees. Ik betaal met 1000 en check m’n wisselgeld. Ik tel maar 7 briefjes van 100. Als ik opkijk staat het mannetje al klaar met een briefje van 100 in z’n hand. Hij probeert niet eens een toneelstukje op te voeren, maar geeft me de laatste 100 zonder me aan te kijken. Volgende keer beter, denkt hij waarschijnlijk.

In Jaipur “vieren” we Oud & Nieuw. Het feest is zowaar nog armoediger dan kerst. Het is koud. We zitten in een tochtig nieuw hostel, ver weg van alles, gerund door een stel nerds die een feest willen geven. Er is chips en cola. “You want whiskey?” Nee. Dit is het niet. We houden het vol tot net na de jaarwisseling en gaan dan slapen. Op dit soort momenten verlangen we naar huis.

Samenvatting
Tot zover deel 1. Zoals je kunt lezen zijn we nog niet echt extatisch. Het is heus wel mooi allemaal en India is een fascinerend land om in te zijn, maar het is ook erg vermoeiend. De armoede op straat. De stank van afval en poep. De bedelende kinderen en ouderen. De mannetjes. De oplichting. Het rare geloof. En zo kan ik nog wel even doorgaan. Het is er altijd en het zet je aan het denken. Vindt iedereen dit hier echt normaal? Wat doet iedereen hier uberhaupt? Wordt het ooit beter? Kan iemand het echt wat schelen?

Ook merken we dat we het zat zijn om bezienswaardigheden af te werken, want zo voelt het. Je hebt het gevoel dat je iets mist als je een “highlight” overslaat. Zelfs terwijl de meeste highlights tegenvallen. We willen een land op een andere manier ervaren. Gewoon door er te zijn. Door rond te lopen of fietsen en gewoon het dagelijks leven te zien. Met mensen praten zonder dat ze daarna iets van je willen. En dat is vaak lastig hier in de grote steden. Misschien dat dat in deel 2 beter lukt.

6 thoughts on “Oh India…

  1. Hèhè eindelijk weer eens een nieuw verslag, werd tijd! De foto’s zijn echt schitterend, India zelf klinkt bijzonder maar complex. Ben erg benieuwd naar deel II. Zijn jullie al in Oz inmiddels? xxx

  2. Ja man, dat is het, het land voelen, proeven en ruiken. Sommige highlights moet je gewoon gezien hebben, het is niet anders maar dat zijn er niet zoveel. En voor de rest, terug naar die Mongolië-mood waar de highlights bestonden uit de reis zelf, de landschappen en de ontmoetingen met andere mensen. Waar je het land voelde, proefde en rook. Hoewel … of dat ruiken nou zo’n goed idee is in India …

    • Uhmm nee ruiken kun je beter niet doen hier :) En de Mongolië mood is heel ver weg hoor. Hoe verder naar het zuiden hoe makkelijker het wordt, maar dit voelt dan ook weer niet echt als India haha. Het is speciaal om hier te zijn (geweest) laten we het daar op houden.

Laat een berichtje achter

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s