Varanasi. Een eerste kennismaking met India.

wpid-IMG_20131223_144714.jpg

We gaan naar India. Een land met meer dan een miljard inwoners. Het land van cricket en Bollywood films. Het land van waanzinnige forten en paleizen. Het land van het lekkere eten. Waar je geheid een keer goed ziek van raakt (check!). Maar ook het land van de vervelende mannetjes, van afval en van heel veel armoede. We kijken ernaar uit. Een beetje angstig, dat wel. Iedereen die we spreken en door India heeft gereisd zegt hetzelfde; het ene moment vind je het geweldig, het andere moment ben je er helemaal klaar mee. We gaan het meemaken. We zijn wel wat gewend inmiddels.

Een lokale nachtbus vol lachende vrouwelijke monniken brengt ons van Kathmandu naar de grens; een straat met links twee huisjes die dienen als douane post. We halen onze stempels, ontwijken de mannetjes en stappen in de volgende bus die ons in 14 lange uren (het is ten slotte wel 250km) in Varanasi brengt. Het blijft onwerkelijk om te zien hoe alles meteen verandert op het moment dat je een grens over bent. Zelfs als de grens alleen een huisje aan de kant van de weg is. De bus rammelt over de weg vol gaten. Het maakt een ko-le-re-herrie. Doof en beurs stappen we uit in Varanasi en regelen een tuktuk naar ons hostel.

“To Kautilya Residence please.” “Oh, that’s really expensive! Better I take you to nice cheap hotel in tourist area!” “No thanks, we booked. It’s not expensive.” Na een kwartier komen we aan in een verkeerd hotel. “Sorry sir, this is the only one I know here.” Fuck. Het is inmiddels half11 ’s avonds. “Take us to Munshi Ghat.” “Oh no, I don’t go there. It’s too dangerous for tourist at night. Better I take you to tourist area to nice hotel. Or you can walk.” “Walk?! Where?” In de routebeschrijving vinden we een paleis waar het hostel vlakbij is. Daar wil hij dan nog wel heen, maar we blijken te worden afgezet bij een burning ghat. Een plek aan de Ganges waar ze lijken verbranden. Drie grote vuren en alleen maar mannen, zo lijkt het. Irene’s gezicht ziet eruit alsof ze net mensen heeft zien branden. En dat klopt. Een baba wijst ons de weg en na een kwartier lopen vinden we het hostel. We krijgen een warme douche, een mooie kamer en een kop thee en voelen ons weer op ons gemak. India. We zijn begonnen.

wpid-IMG_4648.jpg

Na de lunch vinden we de moed om de straat op te gaan. En het is onbeschrijflijk. Om het te bevatten moet je eerst iets snappen van dit al 2700 jaar bewoonde pelgrimsoord. Varanasi is een van de oudste steden ter wereld. Het is ook een van de zeven heilige steden volgens het Hindoeïsme. Het ligt aan de Ganges; een heilige rivier waar mensen van ver naartoe komen om in te baden en te wassen. Het water van de Ganges bevrijdt hen van een leven vol zonden. Veel mensen komen hier ook naartoe om te sterven. Voor de laatste keer. Als je hier sterft word je niet meer herboren. Dode lichamen worden op een brancard gemaakt van bamboe door de straten van Varanasi gedragen naar een burning ghat (ghats zijn de trappen naar de Ganges. Varanasi bestaat uit 80 van deze ghats). Vervolgens worden ze “gewassen” in de Ganges en op een brandstapel gecremeerd. En je staat er met je neus bovenop. Je voelt de hitte van het vuur. Ziet de as om je heen vliegen. Je ruikt dingen. Ik weet niet wat precies, maar je ruikt het. In een uur is er niks meer van over. En zo gaat het 24uur per dag door.

wpid-IMG_4606.jpg
Het is niet erg respectvol om van dichtbij foto’s te maken, dus dat doen we dan natuurlijk ook niet :)

We blijven vier dagen in Varanasi. Voornamelijk om langs de ghats te lopen of te varen en naar de bonte verzameling aan mensen te kijken. We beginnen ons er thuis te voelen. Het is een bijzondere plek. Dat merk je aan alles.

Jongens spelen cricket op de trappen.
wpid-IMG_20131223_145907.jpg

Baba’s lopen over de ghats..
wpid-IMG_20131224_111840.jpg

..kijken naar de Ganges..
wpid-IMG_20131223_180953.jpg

.. of mediteren tussen de buffels om verlichting te vinden.
wpid-IMG_20131223_181614.jpg

Mannen en vrouwen wassen zichzelf in de river.
wpid-IMG_20131223_133716.jpg

Ze ontdoen zich van hun zonden.
wpid-IMG_20131223_140306.jpg

Een man wast buffels in de rivier.
wpid-IMG_20131223_150901.jpg

Mannen wassen hun kleren in de rivier en leggen ze te drogen op de ghats.
wpid-IMG_20131223_181435.jpg

Vrouwen hier dragen hier ook heus wel eens een string.
wpid-IMG_5002.jpg

Slangen, heilig in het Hindoeisme, worden gebruikt om wat geld bij te verdienen.
wpid-IMG_20131223_144818.jpg

Mannen roeien hun bootje over de rivier heen en weer.
wpid-IMG_20131223_135200.jpg

Mensen maken de oversteek in een klein bootje.
wpid-IMG_20131223_142135.jpg

Vrouwen dragen van alles op hun hoofd.
wpid-IMG_4882.jpg

Koeien blokkeren de kleine straatjes…
wpid-IMG_4846.jpg
wpid-IMG_4834.jpg
wpid-IMG_4621.jpg

… en eten het eten van een baba die daar net hard voor gebedeld heeft.
wpid-IMG_4837.jpg

Puppies hebben weinig te eten behalve afval of het hoofd van een aapje.
wpid-IMG_5032.jpg

Een vrouw speelt wat met haar vogel.
wpid-IMG_4974.jpg

Mannen doen een dutje op de trappen van de ghats.
wpid-IMG_4967.jpg
wpid-IMG_4841.jpg

Ook Westerlingen zoeken hier naar verlichting.
wpid-IMG_4622.jpg

De vrouwen van Varanasi dragen prachtige sari’s in alle mogelijke kleuren.
wpid-IMG_20131223_141850.jpg

Ze geven de stad kleur.
wpid-IMG_20131223_142432.jpg

Je verveelt je geen moment. De dagen vliegen om met niks doen. Een jongen komt op ons af lopen. Na een tijdje gepraat te hebben zegt hij: “Ah you went to Nepal! Never Ending Peace And Love! You know what India stands for? No? I Never Do It Again haha!” We lachen mee, maar hij zou ook zo maar eens geen gelijk kunnen krijgen.

8 thoughts on “Varanasi. Een eerste kennismaking met India.

  1. Hi! Klinkt als een indrukwekkend avontuur! Ben nu al benieuwd naar de rest van jullie India verhalen :) ik had ook zo een lijkenverbranding in kathmandu gezien, heftig…. Veel plezier nog in India!! Xx

  2. Iedere keer weer mooi om te lezen hoe jullie samen de meest heftige gebeurtenissen ondergaan. Als echte reizigers. Daarvoor heb ik heel erg veel bewondering en ik denk ook dat je met die mentaliteit de landen die je bezoekt het beste ervaart. Door te participeren en niet door aan de zijlijn te gaan staan en slechts te observeren. Natuurlijk is het niet alleen genieten maar deze ervaringen, draag je de rest van je leven met je mee. X.

Laat een berichtje achter

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s